Het studentenleven na het coronavirus: 4 dingen die nooit meer hetzelfde zullen zijn

Terwijl hele sectoren en economieën moeite hebben om de langetermijngevolgen van de coronapandemie te verwerken, zijn de gevolgen voor de onderwijssysteem zijn misschien onder de radar gebleven.

De overgrote meerderheid van de studenten heeft een groot deel van hun studietijd moeten missen. De meesten moesten zich plotseling aanpassen aan het leven als online-student, terwijl een groot deel van de studenten van alle leeftijden belangrijke mijlpalen heeft gemist, zoals het afstuderen van de middelbare school of de universiteit.

De gevolgen zouden wel eens aanzienlijk kunnen zijn; deskundigen zeggen namelijk dat deze plotselinge omwenteling ertoe kan leiden dat studenten last krijgen van veel stress of zelfs een vorm van PTSS als gevolg van de wereldwijde pandemie. Die onrust zal zich waarschijnlijk ook niet alleen tot studenten beperken. Een van de langetermijngevolgen van de pandemie zou kunnen zijn dat niet alleen de manier waarop we lesgeven aan universiteiten verandert, maar ook de hele ervaring van het hoger onderwijs.

Laten we eens kijken naar een paar van de belangrijkste manieren waarop het studentenleven na corona waarschijnlijk voorgoed zal veranderen.

1: Het leermodel veranderen

Misschien wel het meest voor de hand liggende gevolg is dat studenten er een hekel aan krijgen om urenlang met z’n allen in overvolle collegezalen te zitten. Onderwijsinstellingen zullen het onder deze omstandigheden ook moeilijk vinden om de hoogste hygiënenormen te garanderen, aangezien collegezalen – die voorheen dagelijks werden schoongemaakt – tussen elke les een sterilisatie op ziekenhuisniveau nodig zullen hebben.

We hoeven alleen maar naar het succes van TED Talks te kijken om te zien dat virtuele lezingen net zo boeiend kunnen zijn. Al in 2006 maakte Davis Guggenheim van wat in feite een universitaire lezing van Al Gore was, een Oscarwinnende documentaire, Een ongemakkelijke waarheid.

Om echter niet alleen leerzaam te zijn, maar ook boeiend en in staat om de aandacht van de studenten vast te houden, zullen docenten hun aandacht niet alleen op de inhoud van hun colleges moeten richten, maar ook op de uitvoering ervan. Dat kan betekenen dat ze meer multimedia-elementen in hun colleges gaan gebruiken of online leshulpmiddelen inzetten, zoals realtime vraag-en-antwoordrondes of enquêtes.

Misschien gaan docenten zelfs wel samenwerken met productieteams om meerdere camerahoeken en grafische elementen aan hun colleges toe te voegen. De extra kosten worden gecompenseerd doordat de sessies kunnen worden opgenomen en voor verschillende semesters en zelfs jaren kunnen worden hergebruikt.

Voor docenten heeft dit heel veel voordelen. Het geeft ze meer tijd om zich te richten op kleinere groepen of individuen, in plaats van steeds dezelfde les te geven. Hun hoogwaardige virtuele lessen en colleges kunnen mogelijk een breder publiek bereiken, en bovendien hoeven ze niet meer dag in dag uit op de campus aanwezig te zijn. Zo zou bijvoorbeeld een beroemde professor uit Londen gastdocent kunnen worden in New York. Tegelijkertijd maakt die grotere flexibiliteit het onderwijs ook een aantrekkelijker carrièrepad voor toptalent.

Belangrijk is dat ook de studenten hier baat bij hebben. Uit onderzoek blijkt dat dat e-learning zo’n 50 procent minder studietijd vergt dan traditioneel klassikaal onderwijs, terwijl de kennisretentie 25 tot 60 procent hoger ligt.

2: Een nieuwe manier om spreekuren te organiseren

De meeste docenten houden op de een of andere manier spreekuren waarbij studenten een één-op-één-afspraak kunnen maken of gewoon even langs kunnen komen om te praten over eventuele problemen die ze hebben. Docenten hechten veel waarde aan deze spreekuren, omdat ze zo contact kunnen leggen met hun studenten en ook hun kennis van het vak dat ze geven kunnen uitbreiden.

Hoewel deze spreekuren voor alle studenten toegankelijk zijn, zien de meeste docenten meestal steeds weer hetzelfde handjevol betrokken studenten die er regelmatig gebruik van maken. Bovendien wordt het bij hun kantoor pas echt druk in de week voor tentamens of als er een belangrijke opstelopdracht moet worden ingeleverd.

De realiteit is dat de meeste studenten ofwel het gevoel hebben dat hun docenten niet erg toegankelijk zijn, ofwel dat ze zich opdringen met zaken die de tijd van de docent niet waard zijn.

Technologieën die sinds de COVID-19-pandemie zijn geïntroduceerd of steeds vaker worden gebruikt, kunnen helpen om die drempels te verlagen. Het vermogen om boek online een afspraak en die vergadering dan houden via videoconferentiesoftware zoals Zoom is minder stressvol en zorgt ervoor dat meer studenten de tijd en expertise van hun docenten beter kunnen benutten.

Als alternatief kunnen docenten hun spreekuren wat minder formeel aanpakken en studenten aanmoedigen om samen met hen tijdens de lunch een wandelingetje te maken – met inachtneming van de afstandsregels – of om via berichten- of communicatie-apps contact te houden. Door gebruik te maken van manieren waar studenten zich prettiger bij voelen en die ze beter kennen, wordt de dialoog tussen docenten en studenten gestimuleerd.

3: Hoe zit het nu met de studiegroepbijeenkomsten?

Het opbouwen van relaties met anderen vormt de kern van de studietijd. Kleine studiegroepen, of het nu gaat om workshops onder leiding van een docent of privé-studiegroepen, zouden wel eens een van de grootste uitdagingen kunnen vormen voor ‘het nieuwe normaal op de universiteit’. Het belangrijkste verschil tussen online leren en fysiek studeren is de studiecultuur en de intellectuele prikkeling die voortkomt uit het deel uitmaken van een groep.

Tijdens de pandemie heeft technologie weer geholpen om een aantal van deze hiaten op te vullen. Veel tools voor virtuele vergaderingen hebben extra functies toegevoegd, zoals whiteboards, polls en side rooms, die een boeiendere en meer interactieve ervaring bieden dan de traditionele virtuele vergaderingen, die vaak een meer eenzijdige dynamiek hebben en meer op een reeks monologen lijken dan op een echte dialoog.

Er zijn nu softwareoplossingen waarmee je in realtime samen aan projecten kunt werken, waardoor de samenwerking tussen studenten wordt versterkt. We kunnen de komende jaren een enorme groei verwachten in de onderwijstechnologiesector, omdat technologie niet alleen hiaten opvult, maar ook het onderwijssysteem – dat vóór de coronacrisis stagneerde – naar een hoger niveau tilt.

Laten we niet vergeten dat onze samenleving na de pandemie weliswaar meer afhankelijk zal zijn van het internet, maar dat het leven niet uitsluitend virtueel zal plaatsvinden. Hoewel grote colleges misschien online blijven, zijn het juist de kleinere, veiligere groepen waar de persoonlijke universiteitservaring tot leven komt en bloeit.

4: Is het nu echt gedaan met de faculteitsvergaderingen, of is dat gewoon een wensdroom?

Onderwijssystemen over de hele wereld kunnen sterk van elkaar verschillen. Toch hebben ze één ding gemeen. Van Albanië tot Zimbabwe, van Abu Dhabi tot Zagreb: ga maar eens langs bij een instelling voor hoger onderwijs en je zult docenten tegenkomen die een hekel hebben aan faculteitsvergaderingen. In onderwijs kringen wordt wel eens grappend gezegd dat de enige goede docentenvergadering een afgezegde docentenvergadering is. Als je zo over een vergadering denkt, is de kans groot dat je je vergaderingen fout.

De meeste docenten zijn voor het onderwijs gekozen omdat ze een passie hebben voor een bepaald vak en die passie graag aan anderen willen doorgeven. Meer bureaucratie en steeds veranderend universitair beleid waren niet waar ze van droomden toen ze hoopten een vaste aanstelling te krijgen. Ze hebben het al druk genoeg met het voorbereiden van colleges, het doen van onderzoek, het nakijken van werkstukken en het begeleiden van studenten, waardoor faculteitsvergaderingen vaak aanvoelen als een onnodige onderbreking. Maar, interne teamvergaderingen zijn essentieel voor een soepele bedrijfsvoering en interne communicatie binnen elke organisatie.

Tijdens de pandemie hebben onderwijsinstellingen, net als veel andere organisaties, ontdekt dat vergaderingen dankzij videoconferencing-technologieën productiever, efficiënter en beter ontvangen zijn. Van handige tools voor planning Van de flexibiliteit waarbij docenten tijden kunnen kiezen die hun agenda niet in de weg staan, tot de strakkere opzet en de striktere naleving van de agenda die online vergaderingen vaak met zich meebrengen, en het feit dat er geen tijd meer verloren gaat aan het heen en weer reizen naar vergaderingen: virtueel zou wel eens de toekomst kunnen zijn voor alle docentenvergaderingen vanaf nu.

Meer onderwijskansen

De toenemende digitalisering van het onderwijs zou de kosten voor hogescholen kunnen verlagen en zorgen voor meer gelijkheid en toegankelijkheid voor studenten die het zich niet kunnen veroorloven om vlak bij de campus te wonen en daardoor niet meer elke dag naar colleges hoeven te reizen. Opgenomen colleges kunnen ook een uitkomst zijn voor studenten die overdag moeten werken, maar ’s avonds de colleges kunnen terugkijken, één-op-één-afspraken met docenten kunnen maken en aan studiegroepen kunnen deelnemen. Dit alles wordt nog relevanter gezien de bezuinigingen na de coronacrisis.

Natuurlijk is het niet perfect. Niet alle studenten hebben evenveel toegang tot laptops of betrouwbaar internet, waardoor de zogenaamde ‘digitale kloof’ steeds groter wordt. Ook zijn niet alle docenten even goed in deze nieuwe manieren van lesgeven en omgaan met studenten en collega’s.

Maar net als bij mensen en organisaties in alle sectoren zullen na de pandemie vooral de zeer betrokken professionals succes boeken: zij die de kansen van dat ‘nieuwe normaal’ omarmen, in plaats van het te zien als een reeks ongewenste compromissen.

Als je wilt zien hoe Doodle docenten helpt om hun les- en administratieve taken in balans te houden, kijk dan eens naar onze Casestudy van de Universiteit van South Carolina.